Referenties 

Toen ik het boekje las over oma, was het alsof ik haar hoorde praten, alsof ze naast me zat, te vertellen over vroeger.
- Kleindochter Mieke van Zijl -

In het voorjaar van 2011 werden Eke en ik door onze drie zonen gevraagd of we een boekje wilde laten maken over onze levens. Het idee verraste ons. Ik had tijd nodig om er aan te wennen. Maar na onze instemming werd langzamerhand het nut van een dergelijk levensdocument duidelijk en begonnen we het ook steeds leuker te vinden. In de vele interviews die volgden, bespraken we de belangrijkste gebeurtenissen en ontwikkelingen in onze levens. Die gesprekken en de bijbehorende terugblikken, deden ons realiseren hoezeer de wereld is veranderd. De eenvoud en de crisis in de jaren dertig, de angst en schaarste in de Tweede Wereldoorlog en dan nu het welvarende, spilzuchtige heden: het zijn werelden van verschil. Wij hadden lange tijd in ons leven nauwelijks iets te kiezen. We hebben hard moeten werken om die keuzevrijheid te veroveren en zijn er trots op hoe we dat gedaan hebben. We deden het samen, terwijl we elkaar tegelijkertijd zoveel mogelijk ruimte gunden in onze opvattingen en gedragingen, ook als dat wel eens botste. Trots zijn we ook op ons gezin, onze familie en de hechte banden die we hebben met kinderen en kleinkinderen, zowel in Nederland als in het buitenland. Dat zij en hun nageslacht via dit document kunnen blijven lezen over ons leven, ons individuele en ons gezamenlijk verleden, is in zekere zin een geruststellende gedachte.
- Hoofdpersoon Ruud Stalmeijer -

Ik heb het boekje over mijn ouders inmiddels met veel genoegen gelezen. Het geeft een mooi beeld van hun leven. wat me opvalt is dat mijn moeder meer ingaat op haar gevoelens en beleving, terwijl mijn vader meer verslag doet van zijn leven. Maar dat is ook wel passend bij hen. Typisch mijn vader om het daar niet zo over te hebben. Zo staat er niets in over zijn hartinfarct in Amerika en wat dat met hem deed. Vind ik wel opmerkelijk. Al met al een mooi document. Ook de kleinkinderen zijn enthousiast. Ze zijn onder de indruk van het levensverhaal van mijn ouders. Naast de bijzondere dingen die ze gedaan hebben (daarbij de wereld van toen in ogenschouw nemend) is vooral ook de wijze waarop de wereld zich in korte tijd ontwikkeld heeft opvallend voor ze.
- Zoon Freek Stalmeijer -

Heel bewust heb ik het bij stukjes en beetjes 'tot mij genomen' en ik heb ervan genoten. Mijn complimenten dus, ook voor de layout: het ziet er mooi, heel mooi uit. Bijzonder hoor, zoals die beide levens en het leven dat ze al zo lang samen hebben, zich steeds meer uitvouwen en letterlijk laten lezen. Ik heb bijzondere schoonouders, vind ik. En dat wist ik natuurlijk al. Wat ik wel een beetje mis, met name bij Ruud, is een soort filosofische résumé (met betrekking tot zijn leven. Het zijn veel feiten. Zo is hij natuurlijk ook, en juist daarom zou het mooi geweest zijn als hem iets van een wat andere orde ontlokt had kunnen worden .Maar goed, het zat er misschien ook niet in. Het resultaat is hoe dan ook mooi en bevredigend. Het is fijn dat hun verhaal nu geboekstaafd is en zo bewaard voor het nageslacht.
- Schoondochter Tiny Wegereef -

Nu dit is vastgelegd hebben ik en mijn broers een meer open contact op een dieper niveau. Ook de kleinkinderen stellen makkelijker vragen aan hun opa en oma. En mijn ouders praten meer met elkaar. Toch zijn de verhalen niet nieuw voor mij. Mijn vader vertelt altijd al graag. Nee, wat me vooral raakt is de rol van mijn moeder. Zij zorgde ervoor dat mijn vader zijn avonturen kon beleven. Zij had zoveel draagkracht, realiseerde ik me tijdens het lezen. Zij verdient een standbeeld. Ik denk daardoor ook na over wat zij aan mij heeft doorgegeven.
- Odra van der Zijde -

Ik ben trots op mijn eigen boekje. Het ziet er prachtig uit en ik laat het veel mensen lezen. Iedereen die het leest zegt dat ze me horen praten. Dat doet me goed. Fijn is dat het boekje aanleiding geeft om weer te kunnen en mogen praten over vroeger. Al met al ben ik blij dat mijn ruim tachtig jarige leven op deze manier in beeld is gekomen en bewaard zal blijven.
- Hoofdpersoon Corrie van den Berg -

Op Tweede Paasdag is door ons moeder aan haar kinderen en kleinkinderen plechtig het boekje met haar levensverhaal uitgereikt. Het was voor haarzelf in het bijzonder en voor ons allemaal een emotioneel moment. De eerste reacties zijn zeer lovend en dat wil ik je even doorgeven: 'het is alsof je oma/moeder zelf hoort praten' is een opmerking die een compliment is voor jouw manier van schrijven. Je hebt ons moeder weergegeven zoals ze is.
- Dochter Annie van Zijl -

RSS