13/01/2015

Over de brug in plaats van door de tunnel

JanStuiver_002.jpg

Jan Stuiver (65), Assendorp, Zwolle, 2013:  "Denk ik aan mijn jeugd in Assendorp dan denk ik als eerste aan de twee winters dat het zo hard ijzelde en zo koud was dat de straten veranderden in een ijsbaan. Overal op straat werd geschaatst. Centimeters dik stond het ijs op de kinderkopjes. De straat, dat was onze speeltuin. Er waren nauwelijks nog auto’s. We voetbalden, deden stoepje tikken met de bal of knikkeren.

Ook was ik als kind vaak met mijn vriendjes in park de Weezenlanden te vinden. Waar nu de kinderboerderij is, waren toen grote rietvelden met veel kievitsbloemen. Dan speelden we verstoppertje. Je kon net boven het riet uitkijken. We maakten gangen waar je doorheen kon kruipen. Het was een soort doolhof. Als zoeker had je een fluitje. Als je daarop blies, moest iedereen in het veld rechtop gaan staan, zodat je snel kon zien waar iedereen verstopt zat en vervolgens moest je in het doolhof gaan zoeken en tikken.

En ik was vaak op en rond de grote spoorbrug te vinden. Daar reed ik dan met de trapfiets die mijn vader had gemaakt tegenop. Nu nog altijd, als ik naar de IJssel rijd om een rondje te fietsen, ga ik over de brug in plaats van door de tunnel. Als klein kind scheurde ik precies daar voor de bussen van de VAD langs. En omdat wij een van de eerste families in Zwolle waren met een telefoon thuis, werd mijn vader dikwijls opgebeld, dat ik weer gevaarlijk bezig was en dat ze me moesten komen halen.

Dat fietsen zat er dus al vroeg in. Toen ik wat ouder was, een jaar of tien, fietste ik vaak naar Schelle waar mijn opa en oma woonden op een boerderij. Bijna wekelijks werd daar voor mijn ogen een kip geslacht. Zo de kop eraf. Met die kip zonder kop fietste ik vervolgens zo hard als ik kon naar huis. Ik vond het een beetje eng zo’n kip zonder kop. Maar mijn moeder was er maar wat blij mee. Die rookte de kip en maakte er de heerlijkste soep van.

Van nog wat later, toen ik veertien was, herinner ik me de wielerronde van Assendorp, met prijzen en premies in natura, beschikbaar gesteld door de lokale middenstand. Dat heeft mij geïnspireerd om wielrenner te worden (Jan Stuiver was in de jaren zeventig een verdienstelijk internationaal veldrijder, SL). Vele jaren later reed ik als amateur mee in diezelfde ronde van Assendorp. De premie die ik won was een knickerbocker en lange sokken beschikbaar gesteld door een kledingzaak in de Assendorperstraat.”

Sinds januari 2008 woon ik de in mooiste wijk van Zwolle: Assendorp. Iedere maand interview ik voor mijn wijkkrant De Assendorper iemand die in de wijk is geboren en getogen over zijn of haar eerste herinneringen aan Assendorp. Bovenstaande herinneringen zijn van Jan Stuiver. Ben jij ook geboren en getogen in Assendorp en wil  je je eerste herinneringen aan de wijk laten optekenen? Mail of bel me!