13/08/2018

Alle deuren geopend, vele verhalen verteld

Iepen Doarp_ portret_makers-9_600.jpg

'Iepen doar, iepen doarp', met die woorden startte Iepen Doar(p) op maandag 12 februari met de stemmen van Romkje Bosma en Douwe Kootstra, het eerste Iepen Doar(p)-item waarin kroegbazin Doetie en haar man Pieter een prettig leven zonder poeha bespraken. Op 13 augustus klinkt diezelfde tune – gemaakt door Nyk de Vries, voor het laatst. Met de publicatie van item 129 is Iepen Doar(p) een feit. Daartussen lag een wereld aan verhalen, verhalen van de mensen in Feanwâldsterwâl.

Verhalen over naastenliefde, over plezier en over vroeger, verhalen met een knipoog en met een snik. Openhartige verhalen, doodgewone alledaagse verhalen, verhalen die blijvend online de hedendaagse geschiedenis van het kleine Friese dorp vertellen, verhalen over leven en dood en verhalen over de binding die bewoners van die plek ervaren met de grond waarop ze leven; met de mensen door wie ze worden omringd.

Rijker

Die verhalen spreken vanaf nu verder voor zich, ze blijven voor altijd online toegankelijk.  Ze werden gedeeld en verder verteld en waren voer voor uitwisseling van weer nieuwe verhalen. Ze lieten zien hoe divers een op het oog uniforme gemeenschap eigenlijk is en ze zorgden voor meer onderling begrip; maakten de al rijkelijk aanwezige gemeenschapszin nog een stukje rijker.

De respons op Iepen Doar(p) de voorbije maanden is overweldigend geweest. De media stonden in de rij om ons te bevragen en vanuit het dorp regende het reacties. Vele mensen lieten weten hun dag te beginnen met Iepen Doar(p). Van enkele mensen met een verleden in een Fries dorp, hoorden we: via Iepen Doar(p) kom ik een beetje thuis.

Context

Die ervaring is herkenbaar. Als bedenker en maker van Iepen Doar(p) ben ik de afgelopen anderhalf jaar vaak thuisgekomen. Ik keek naar het dorp van mijn jeugd door vele ogen. Ik dwong mezelf om Fries te spreken, iets wat ik vroeger niet deed en waardoor er nu vele deuren opengingen. De openhartigheid en de gastvrijheid van de dorpsbewoners was hartverwarmend. Door de tijd te nemen om naar mensen te luisteren, door in rust te zoeken naar de verhalen die zij wilden delen, ervaarde ik dat en hoe ieder mens bestaat en betekenis geeft en heeft via de context van zijn of haar omgeving.

Een belangrijke herinnering brengt me terug naar zaterdag 10 februari van dit jaar toen ik in café ‘t Dûke Lûk een volle zaal in het Fries toesprak. Ik moest enkele emoties wegslikken toen ik de dorpsbewoners bedankte voor hun massale deelname aan het project. Het vertrouwen dat daaruit via vele monden had gesproken, overweldigde mij op dat moment.

Dankbaar

Een dag later plaatsten we op onze website iependoarp.eu de pagina De Makers, met daarop de foto’s, namen en verhalen van het tiental mensen dat Iepen Doar(p) had gemaakt tot wat het geworden is. Kijkend naar de foto (dezelfde als boven dit verhaal), naar de mensen die vanaf het eerste moment hadden geloofd in mijn plan, een plan dat groter werd dan ik had durven dromen en waarvan het resultaat me met veel trots vervuld, voelde ik dezelfde dankbaarheid en emoties als de dag ervoor.

De bewoners van het dorp en de makers van Iepen Doar(p), zij zijn de mensen die geloofden in een idee dat ergens in 2014 het licht zag en door dat geloof konden groeien. Het zijn de mensen die heel veel van zichzelf gaven om dat idee zo mooi mogelijk te maken, iets wat met vereende krachten is gelukt. Dat is de context van mijn verhaal in dit project, iets waarvoor ik heel dankbaar ben.